Η πανδημία τις έφερε στη ζωή μας τον τελευταίο χρόνο. Τις χρησιμοποιούμε για λίγο και στη συνέχεια τις στέλνουμε στα σκουπίδια. Και από εκεί στη θάλασσα και στα ψάρια.

1, 6 δις μάσκες κατέληξαν στη θάλασσα, τον προηγούμενο χρόνο, η εκτίμηση είναι πως αντιστοιχούν σε 4. 700 έως 6. 200 τόνους.

Το πανεπιστήμιο της Νότιας Δανίας με ερευνά που δημοσίευσε σε επιστημονικό περιοδικό προειδοποιεί για τους περιβαλλοντικούς κινδύνους αλλά και για τους κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Το πρόβλημα είναι αισθητό και στις ελληνικές θάλασσες.

Όπως δήλωσε ο Φίλιππος Κιρκίτσος – Πρόεδρος Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης: «τα μικροπλαστικά εισχωρούν στο ζωοπλαγκτόν και μπαίνουν και στην τροφική αλυσίδα, άρα έρχονται και στο πιάτο μας και αυτή την περίοδο διερευνούνται και οι επιπτώσεις στην υγεία και τα αποτελέσματα δεν είναι θετικά. Οι μάσκες είναι κάτι χιλιάδες τόνοι που πέφτουν στην Ελλάδα συμφωνά με τα επίσημα στοιχεία. Εύλογα μέσα σε λίγα χρόνια μπορούν να διασπαστούν και γίνουν μικροπλαστικά”.

Λόγω της σύνθεσης με τρία διαφορετικά στρώματα πολυπροπυλενίου με το το εξωτερικό στρώμα να είναι αδιάβροχο και το εσωτερικό απορροφητικό η μάσκα όταν απορριφθεί στο περιβάλλον ξεκίνα ένα επικίνδυνο ταξίδι ως απόβλητο, όταν τελικά διασπασθεί σε μικρότερα κομμάτια πλαστικού γίνεται τροφή για τα ψάρια και περιέχει νάνο-ίνες, τοξικά χημικά και παθογόνα

Η διάρκεια ζωής της μάσκας μπορεί να φθάσει υπό προϋποθέσεις και τα 450 χρόνια μέχρι να αποδομηθεί τελείως Στη φάση αυτή παράγονται 130 δις μάσκες μιας χρήσεως το μήνα ενώ χρησιμοποιούμε 2, 8 εκ μάσκες ανά λεπτό. Οι ποσότητες είναι ήδη τεράστιες και θα αυξηθούν περαιτέρω Το ζήτημα είναι κατά πόσο μπορούν να ανακυκλωθούν ώστε να μην επιβαρύνουν το περιβάλλον και την υγεία.

Ο υπεύθυνος προγράμματος πρόληψης αποβλήτων του WWF Ελλάς Αχιλλέας Πληθάρας, τονίζει πως: “Οι μάσκες μιας χρήσης δεν ανακυκλώνονται, δεν υπάρχει μηχανισμός ανακύκλωσης και οικονομικά δεν είναι συμφέρον. Η μάσκα μιας χρήσης είναι ένα πολυστρωματικό υλικό Αποτελείται από διαφορετικά υλικά, πράγμα το οποίο κάνει παρά πολύ δύσκολο το διαχωρισμό των επιμέρους υλικών άρα αδύνατη την ανακύκλωση με το μηχανισμό που έχουμε

Το υπουργείο περιβάλλοντος προβληματίζεται για το νέο αυτό επικίνδυνο απόβλητο Το ίδιο και το σύνολο της Ευρώπης.

Ο Κωνσταντίνος Αραβώσης – ΓΓ Υπ. Περιβάλλοντος, επισημαίνει: “όταν ξεκίνησε το πρόβλημα δεν φανταζόταν κανείς ότι θα διαρκέσει τόσο πολύ και ότι θα ήταν τόσο μεγάλες ποσότητες εν τέλει. Έχει αρχίζει να συζητείται σε επίπεδο ΕΕ και εδώ θα πρέπει να δει κανείς το ενδεχόμενο χωριστής συλλογής”.

Ως παράπλευρη συνέπεια της πανδημίας και παράλληλα η αύξηση πλαστικών αποβλήτων, μπουκάλια, κύπελλα του καφέ, καλαμάκια εκτοπίζουν τη θαλάσσια ζωή από τη θάλασσα.

Ρεπορτάζ: Κατερίνα Χριστοφιλίδου

Πηγή: ΕΡΤ

www.ertnews.gr