Ο Στέργιος Λογοθετίδης, καθηγητής  νανοτεχνολογίας του  ΑΠΘ μίλησε στο Πρώτο Πρόγραμμα και την εκπομπή «Πρωινή Παρέα» με τους Κατερίνα Σερέτη και Διονύση Χατζημιχάλη για τον αόρατο εχθρό, τον κορονοϊο και την σημασία της ατομικής ευθύνης στην αντιμετώπισή του.

«Για να φτάσουμε τα μηδενικά κρούσματα θα χρειαστούν κάποιες ενέργειες αργότερα, γιατί τώρα έχουμε μπει σε μία άρση του Lockdown. Επομένως, έχουμε μία αναστροφή και όλες αυτές οι άρσεις των μέτρων οδηγούν στο να δημιουργείται παραπάνω κινητικότητα, γιατί βγαίνουν για ψώνια, συναντούν άλλους ανθρώπους και πολλαπλασιάζονται οι λοιμώξεις.

Αόρατος εχθρός

Περίπου 1000 με 10.000 φορές μικρότερο από το πάχος της τρίχας που έχουμε στο κεφάλι μας είναι ο κορονοϊός: γι’ αυτό θεωρείται αόρατος ιός, και απαιτούνται ειδικά μηχανήματα για να μπορεί να τον δει κανείς. Και συνεπώς δεν υπάρχει περίπτωση να τον δούμε ούτε με τα μάτια μας, ούτε με συμβατικά μικροσκόπια. Είναι αόρατος, ύπουλος και επομένως μπορεί να βρίσκεται παντού και να μην το παίρνουμε είδηση.

Υπάρχουν συμπολίτες μας, οι οποίοι περνούν τη λοίμωξη χωρίς να το καταλάβουν, οι ασυμπτωματικοί. Άρα αν βρεθούμε μαζί τους σε έναν χώρο κλειστό, που δεν αερίζεται  ή έχουν περάσει πολλοί που έχουν την ίωση και ο χώρος γεμίσει από τέτοιους ιούς, σε αερολύματα από αυτό που εκπνέουμε, τότε εάν  η προστασία μας δεν είναι καλή, π.χ. σε ένα σούπερ μάρκετ, αν φοράμε υφασμάτινη μάσκα, δεν προστατευόμαστε πλήρως από τους ιούς. Γι’ αυτό, πρέπει να αποφεύγουμε τους κλειστούς χώρους- ακόμα και με μάσκα -γιατί τα αερολύματα αυτά εάν είναι σε λιγότερο από 2 μέτρα έχουν βάρος και πέφτουν κάτω. Τα μικρότερα όμως εξακολουθούν να αιωρούνται και υπάρχουν στην ατμόσφαιρα.

Μέχρι το Μάιο- Ιούνιο θα συνεχίσουμε να ζούμε με αυτό τον τρόπο που ζούμε τώρα. Βεβαίως και τότε θα χρειαζόμαστε τις μάσκες. Αν πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, μετά την επιβολή του lockdown τα μέτρα προστασίας επιβλήθηκαν και τηρήθηκαν με ευλάβεια περίπου για δύο εβδομάδες. Μετά άρχισαν τα πράγματα να μην πηγαίνουν πολύ καλά. Μετά ήρθε η κορύφωση. Μετά άρχισε ο κόσμος, ως συλλογικό φαινόμενο, να θέλει να έχει παραπάνω χρόνο έξω, άρα άρχισε να παρατηρείται φαινόμενο μικροσυνωστισμών, που σημαίνει ότι αρχίσαν να αυξάνονται οι μεταδόσεις. Μετά την άρση των μέτρων η κινητικότητα αυξήθηκε και άρχισε η αναζωπύρωση σε ορισμένες περιοχές και ειδικά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Επομένως, φρενάρισε αυτό το κατέβασμα, ενώ πηγαίναμε για μηδενικές λοιμώξεις ( έως τις 15 Γενάρη) τώρα γίνεται μία αναστροφή και απαιτούνται τα μέτρα προστασίας να τηρηθούν περισσότερο.

Ατομική ευθύνη

Σήμερα έχουμε μία δεδομένη κατάσταση. Έγινε άρση μερική για ορισμένες περιπτώσεις. Τώρα βγαίνουμε περισσότερο έξω. Αν δεν προσέχουμε, εάν συγχρωτιζόμαστε, ακόμα και το ρεβεγιόν με τα 9 άτομα, σημαίνει ότι μία δεύτερη οικογένεια, όταν έρθει σε επαφή υπάρχει πιθανότητα να μολύνει την άλλη οικογένεια. Διότι ο πληθυσμός, τουλάχιστον το 5%, δηλαδή 1 στους 20 είναι μολυσμένος. Άρα στις 2,3,4 οικογένειες 1 είναι μολυσμένος. Εάν λοιπόν 400.000 οικογένειες έρθουν σε επαφές,  στατιστικά στα άτομα αυτά 5% έχει τη λοίμωξη και μπορεί να τη μεταφέρει στους άλλους.  Όταν αυτό γίνει σε 400.000 οικογένειες τότε η μετάδοση θα είναι πολύ μεγάλη. Στην πραγματικότητα αυτό αποτελεί ένα μηχανισμό υπερμετάδοσης.»

Πηγή: Πρώτο Πρόγραμμα 105,8