• Αρχική
  • Life Style
  • Κωνσταντίνος Πλεμμένος: Πώς έχασε τα περιττά κιλά, τα παιδικά χρόνια και ο ρατσισμός

Κωνσταντίνος Πλεμμένος: Πώς έχασε τα περιττά κιλά, τα παιδικά χρόνια και ο ρατσισμός

 Ο Κωνσταντίνος Πλεμμένος που υποδύεται τον Σίμο στη σειρά «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα» μίλησε για τα κιλά που έχασε και για το αν είχε δεχτεί ρατσιμό.

Γιατί είσαι αρνητικός με την εμφάνισή σου;
Μπορεί να βοήθησε, μπορεί και όχι. Προσωπικά δεν την σκέφτομαι ως κάτι βοηθητικό. Κατά την γνώμη μου η δουλειά ενός ηθοποιού δεν έχει σχέση με την εμφάνισή του, όσο κι αν τον ανεβάζει. Για πόσα χρόνια θα είσαι όμορφος; Σε βάθος χρόνου και ψυχικά δεν έχει σημασία.
Δεν μπήκες ποτέ στη διαδικασία να «φτιάξεις» το σώμα σου;
Το καλοκαίρι ήταν να κάνω τον «Ηρακλή» και έπρεπε να νιώσω πώς είναι να σηκώνεις λίγα βάρη. Γενικά δεν έχω κάνει πολύ γυμναστήριο στη ζωή μου. Πριν μπω στο “Εθνικό”, στα 23 μου, ζύγιζα 110 κιλά!
Τώρα πόσα κιλά είσαι;
Είμαι 82.
Πάντως δεν είναι εύκολο να χάσεις τόσα κιλά…
Μέσα σε έναν χρόνο από τα 110 κιλά έφτασα στα 85. Οι φίλοι μου είχαν πάθει πλάκα και με ρωτούσαν πού πήγε ο άλλος μισός και τέτοια!
Χρειάστηκε να κάνεις κάποιου είδους επέμβαση ώστε να επιτευχθεί το αποτέλεσμα;
Όχι. Μόνο τρέξιμο και καθόλου φαγητό το βράδυ. Πρόσεχα πολύ τη διατροφή μου, γιατί έπινα και μετά πήγαινα στις 3 το πρωί και έτρωγα κρέπα κ.ά. Κι αυτό έχει τη χαρά του, αλλά άμα θέλεις να τρέξεις, να κάνεις πράγματα και να νιώσεις καλά -και σωματικά να έχεις αντοχές- είναι δύσκολο.
Δέχτηκες κάποιου είδους ρατσισμό;
Στο σχολείο είχα δεχτεί παρόλο που δεν ήμουν ο πολύ χοντρούλης αλλά ο “μπούλης”! Κατά μία έννοια για να αντιμετωπίσεις το ρατσισμό ίσως και πρέπει να γίνεις κι εσύ ο ίδιος ρατσιστής! Τα παιδιά είμαστε διαβόλια! Έτσι με θυμάμαι… Σε όλες τις φωτογραφίες της εφηβείας είμαι με γκριμάτσες.
Ζήτησες ψυχολογική υποστήριξη;
Όχι. Ήμουν ένα παιδί που ήταν κι αυτό ζιζάνιο, οπότε το αντιμετώπισα έτσι. Είχα πολύ καλούς φίλους -ειδικά στο Λύκειο- οπότε λύθηκε εκεί το πρόβλημα.
Πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια;
Δεν θυμάμαι κάτι κακό. Ίσα-ίσα. Ήμασταν όλοι μαζί και θυμάμαι να δουλεύει πολύ ο πατέρας μου και να έρχεται το βράδυ. Να μεγαλώνω και να παίζω όλη την ώρα με τον αδελφό μου που είναι κατά δέκα χρόνια μικρότερος. Μετά το Λύκειο ήμουν όλη την ώρα έξω. Τα παιδικά μου χρόνια τα συνδυάζω με την ωρίμανση και το μεγάλωμα του αδελφού μου. Ήμασταν κολλητοί. Από την άλλη, με τα άλλα δύο αδέλφια μου έχω διαφορά επτά χρόνια και έφυγαν από το σπίτι.